Odznaka za Walkę Wręcz () – niemieckie odznaczenie wojskowe z czasów II wojny światowej ustanowione 25 listopada 1942 roku i przyznawane za udział w walce wręcz lub walce na krótkim dystansie. Odznaka była przeznaczona głównie dla piechoty, ale kwalifikowały się do niej również inne jednostki naziemne Heer (wojsk lądowych), Waffen-SS, Luftwaffe i Fallschirmjäger.
Ustanowienie i zasady nadawania Odznaka była przyznawana w trzech klasach: brązowa za 15 walk wręcz; srebrna za 25 walk wręcz; złota za 50 walk wręcz.
Walki wręcz były liczone od 1 grudnia 1942 roku, ale wcześniejsza długa służba na froncie wschodnim była wliczana do odznaczenia, przy czym 15 kolejnych miesięcy liczono jako 15 dni walki; 12 miesięcy jako 10 dni; a 8 miesięcy jako 5 dni.
W przypadku osób, które otrzymały rany uniemożliwiające powrót do służby, istniała możliwość przyznania odznaki po 10, 20 i 40 walkach.