Informacje o wsi zachowały się także ze źródeł kościelnych. W 1423 (według zachowanej kopii z lat 1488-1492) z każdego łanu we wsi płacono dziesięcinę w wysokości 8 groszy, którą płacono do prebendy kanonicznej w katedrze poznańskiej zwanej „Tarnowo” (obecnie to Tarnowo Podgórne). W 1458 wiardunki dziesiętne z Bąblina należały do kanonika katedry poznańskiej Klemensa z Drzewicy. W 1510 zapłacono wiardunki dziesiętne w podanej wysokości dla tejże prebendy.
W 1556 Wojciech Rozwarowski zapisując żonie Katarzynie Rożnowskiej dożywocie na Lulinie Małym dał jej prawo wyrębu drzewa w lasach i borach dziedziny Bąblin. W 1566 miał miejsce podział majątków pomiędzy braćmi Rozwarowskimi posiadaczami Bąblina i okolicznych wsi dzięki czemu zachował się szczegółowy opis okolicy. Alacjasz Rozwarowski otrzymał bór leżący przy granicy z Kiszewem i połowę „Wielgiego Lasu od Halaszewi Bielawy” aż do granicy z Kiszewem. Natomiast Maciej otrzymał drugą część boru. Granica działów prowadziła od ról zwanych „Czterema Prętami” (Staropol. „czterzmi prethi”) i „Żakowej Roli” (Staropol. „Zakowa Rola”), przecinała strugę bez nazwy, mijając nieokreślony obiekt zwany „Szadykierz” (Staropol. „Szadikyerz”) od prawej strony i przecinała drogę z Kiszewa do Podlesia biegnącą przez brody wzdłuż granicy z Kiszewem.