Nad granicą z Obornikami leżała również „Narozna Dąbrowa”, las zwany „Około Wojnowej Wody” oraz „Brzozowy Ostrów”.
W drugiej połowie XV wieku Bąblin, podobnie jak Stobnica i Brączewo wchodził w skład dóbr posagowych księżnej raciborskiej Małgorzaty z Szamotuł, córki Wincentego z Szamotuł oraz żony Wacława II, księcia raciborskiego. Miejscowości te odziedziczyły jej córki Helena i Katarzyna. W 1462 wspomniano córkę Helenę księżniczkę raciborską, żonę wojewody poznańskiego Jana Ostroroga, tytułowaną ze Stobnicy, Brączewa, Podlesia i Bąblina. W 1493 odnotowano córkę Małgorzaty księżniczkę raciborską Katarzynę, wdowa po kasztelanie i staroście nakielskim Włodku z Danaborza. Dała ona synom Janowi starszemu i Janowi młodszemu z Danaborza połowę miasta Stobnica wraz z wsiami, a w tym m. in. z 1/4 Bąblina. W 1497 Jan starszy kasztelan rogoziński i starosta nakielski oraz Jan młodszy, bracia niedzielni z Danaborza, sprzedali z prawem odkupu Andrzejowi Kobylnickiemu 1/4 Bąblina oraz młyn zbożowy zwany „Kaszuba” stojący pod Stobnicą wraz z sadzawką za 150 florenów węgierskich.