Przestępca noszący krawat przypomina inwalidę wojennego, który powrócił do cywilnego życia, natomiast ten przypominający Lenina prawdopodobnie symbolizuje spartakusowca. Oprawcy w sposób symboliczny przedstawiają walkę sił społeczno-politycznych o władzę, którzy ingerują w losy ludzi i wykonują na nich taniec śmierci. Staroświecko ubrana i odwracająca wzrok dama inspirowana jest prawdopodobnie teściową Beckmanna, która reprezentuje starą burżuazję schyłkowej epoki cesarza Wilhelma II i nie może uwierzyć w to, co się z nią dzieje. Metafizycznie rozpoczyna się noc, której symbolem jest półksiężyc.
W stylu ekspresjonizmu artysta zaaranżował tę scenę jako totalny bałagan w zatłoczonym pomieszczeniu o niewielkiej głębi. Jej ciasnota wywołuje u widza uczucie klaustrofobii i daje do zrozumienia, że dla ofiar opisywanej tragedii nie ma już ratunku. Sam Beckmann postrzegał swój obraz jako utwór zaszyfrowany, który w formie alegorii odnosi się do podstawowych kwestii życia ludzkiego. Oprócz refleksji nad historycznym kontekstem czasu powstania, jest interpretowany jako