Sakrament święceń przyjął około 1506/1508 r. Około roku 1506 rozpoczął działalność jako ksiądz w diecezji augsburskiej.
Do 1518 r. Speratus pracował w Dinkelsbühl, wówczas wolnym cesarskim mieście w środkowej Frankonii. Pod koniec tego roku został powołany na kaznodzieję katedralnego w Würzburgu, a w lutym 1519 roku objął to stanowisko. Jednak jego proreformacyjne kazania nie znalazły uznania u , ówczesnego księcia biskupa Würzburga.
W 1520 r. był kaznodzieją katedralnym w Salzburgu, ale ponownie został wydalony przez arcybiskupa salzburskiego Matthäusa Langa von Wellenburg z powodu swoich poglądów reformacyjnych.
Ostatecznie jesienią 1520 r. trafił do Wiednia. W tym okresie lub nieco wcześniej porzucił celibat i poślubił Annę Fuchs. Reprezentował wówczas już wyraźnie naukę Marcina Lutra. Początkowo jednak udało mu się zachować swój stan cywilny w tajemnicy. W Wiedniu został ekskomunikowany jako heretyk po kazaniu wygłoszonym 12 stycznia 1522 r. w katedrze św. Szczepana, w którym zaatakował m.in. śluby celibatu. To wystąpienie Speratusa uchodzi za początek reformacji w Austrii.