oba są przeciętnie wypukłe, a szew między nimi zatarty. Piąty widoczny sternit jest na tylnej krawędzi zaokrąglony u samicy i ścięty u samca. Wierzchołkowa listewka samczego pygidium jest równomiernie zakrzywiona. Genitalia samca mają tegmen o co najwyżej do połowy długości rozdzielonych wcięciem płatach parameroidalnych z wąskimi częściami błoniastymi u szczytu. Mocno zaokrąglone i silnie wystające prostegium przyrośnięte jest do wolnego pierścienia. Walcowaty, wydłużony, zakrzywiony płat środkowy edeagusa (prącie) ma szczyt w widoku bocznym krótko zagięty, temony bardzo krótkie, a endofallus pozbawiony sklerytów.

Ekologia i występowanie Owady te są fitofagami żerującymi na bobowatych. Podawane są z koniczyn, lucern, przelotów, traganków i wilżyn. Larwy są endofagiczne i odżywiają się drążąc korytarze w szyjach korzeniowych, łodygach, ogonkach liściowych lub nerwach liści, w części przypadków powodując formowanie się galasów.

Rodzaj palearktyczny. Do fauny europejskiej należy 10 gatunków, z których pięć wykazano z Polski (zobacz: pędrusiowate Polski).