Częściowo bardzo ubogie gleby lasów Gartow ograniczały leśnictwo przede wszystkim do sosny i daglezji jako przyjaznych naturze „drzew chlebowych”. Jednak tam, gdzie było to możliwe, Junack promował dąb, także poprzez wysiew sójki. Brał także udział w szeregu eksperymentów z zapłodnieniem, które później oceniał.
Dzięki tym wszystkim środkom Hermann Junack naukowo przekształcił lasy Gartow w przykład „naturalnej gospodarki leśnej”. Celem było takie zarządzanie i wykorzystanie ekosystemu leśnego, aby przy jak najmniejszym długoterminowym wysiłku kontrolnym powstawały lasy stabilne ekologicznie, a jednocześnie produktywne ekonomicznie, poprzez dostosowywanie się do naturalnych procesów wzrostu i dynamiki rozwoju. Idea zrównoważonego rozwoju lasów była zawsze najwyższym priorytetem, a produkcję drewna postrzegano na równi ze znaczeniem lasu dla kultury regionalnej, zdrowia publicznego i kształtowania krajobrazu.