Grano umieszczając cztery astragalowe kostki w kubku, z którego po potrząśnięciu wyrzucano je, a suma zliczonych punktów wskazywała wygrywającego. Najtrudniejsze było wyrzucenie sześciu punktów na wypukłej stronie kostki. Odmianą gry astragalami było podrzucanie 4-5 kostek, aby wszystkie upadły na szybko odwróconą dłoń, albo ukrywano je w dłoni, a następnie zgadywano, czy ich liczba jest parzysta czy nieparzysta. U Greków zwycięzcę w grze prowadzonej podczas sympozjonu często ogłaszano jego przewodniczącym (sympozjarchą)Winniczuk 1983, s. 416..
Ze względu na używanie astragali w grach losowych były one również kojarzone ze szczęściem i dlatego stosowano je jako amulety, nosząc oprócz oryginalnych kości również ich podobizny ceramiczne, szklane, odlane z brązu lub wykonane ze złotaStempin 2012, s. 19, 21.. Astragale stosowano także w antyku do wróżb oraz jako dary wotywne w świątyniachStrona Muzeum Narodowego w Warszawie ..
Gry astragalami były uwieczniane w sztuce, zarówno antycznej, jak i nowożytnej, m.in. na obrazie Zabawy dziecięce pędzla Pietera BrueglaStempin 2012, s. 19, 21.. Gry z ich zastosowaniem przedstawiano również na antycznych monetachStempin 2012, s. 19..
Zobacz też szagaj hacele
Przypisy
Kategoria:Gry w kości