Choć deklarują hasła obrony „jednej i niepodzielnej Rosji”, w praktyce mogą wzmacniać siły odśrodkowe, zwłaszcza przez wrogość wobec innych rdzennych narodów i wyznań (co prowadzi do nasilenia konfliktów międzyetnicznych i międzyreligijnych). Wahhabizm – obecny w Moskwie, na Północnym Kaukazie oraz w Tatarstanie i Baszkortostanie. Uznawany za jedno z poważniejszych zagrożeń bezpieczeństwa w tych regionach.
Inne przyczyny Dążenie do większej autonomii z powodu konfliktu elit regionalnych z władzą centralną – szczególnie częste po rozpadzie ZSRR. Zależność gospodarcza i izolacja – np. regiony północy i Dalekiego Wschodu Rosji, odległe i trudniej dostępne, nierzadko domagają się większej autonomii; izolacja pozwala im w większym stopniu chronić lokalną kulturę.
Często podkreśla się, że wiele osób oskarżonych o separatyzm jedynie dyskutowało publicznie pomysł niepodległości jakiegoś regionu (bez nawoływania do przemocy) lub promowało lokalną kulturę.