Dagestan Separatyzm dagestański rozwinął się w latach 80. i 90., w kontekście radykalizacji islamu. Część grup postulowała utworzenie jednego niepodległego Dagestanu, inne zaś powołanie wielu państewek (AguListan, Awaria, LezgiStan, Lakistan itd.). Kilka ruchów działało w ramach UNPO. Separatyzm nasilił się w 2006 r., gdy Dagestan stał się republiką prezydencką (wcześniej 14 wybieranych przedstawicieli reprezentowało główne grupy etniczne). W 2014 r. urząd „Prezydenta Dagestanu” przemianowano na „Głowę Republiki Dagestan”.
Osetia Północna Po ogłoszeniu w 1990 r. niepodległości Południowej Osetii i uznaniu jej przez Radę Najwyższą Osetii Północnej (1993) pojawiły się nastroje irredentystyczne wśród Osetyjczyków dążących do zjednoczenia obu części Osetii.
Inguszetia Nacjonalizm i separatyzm inguski wzrosły po rozpadzie ZSRR, głównie na tle nieuregulowanych granic z Czeczenią i Osetią Północną. W 2023 r. powołano Komitet Niepodległości Inguszetii, stworzony przez diaspory inguskie w Turcji.