thumb|left|Atrapa chłodnicy Z18 W celu uniknięcia wypuszczenia kolejnego niedopracowanego samochodu, prototyp poddano wyczerpującym próbom. Kierowca fabryczny od lipca 1925 roku przejechał nim 6000 km po Czechach, po czym we wrześniu wyruszył w rajd po Europie o długości 9000 km, odwiedzając tak odległe miejsca jak Neapol i Szczecin. Po poprawkach samochód został zaakceptowany do produkcji seryjnej, pod oznaczeniem 4/18 HP (od mocy silnika w HP). Wówczas też pojawił się umieszczany na chłodnicy znak fabryczny firmy Zbrojovka, w postaci litery „Z” w okręgu będącym stylizowanym wylotem gwintowanej lufy, stąd samochód zaczął być znany po prostu jako Z 18. Z 18 stał się pierwszym masowo produkowanym czechosłowackim samochodem z dwusuwowym silnikiem.
Konstrukcja samochodu była klasyczna, na ramie prostokątnej, z silnikiem umieszczonym z przodu, napędzającym tylne koła, oraz sztywnymi osiami zawieszonymi na podłużnych ćwierćeliptycznych resorach piórowych. Rozstaw osi wynosił 2650 mm, a rozstaw kół 1120 mm. Silnik był dwusuwowy, dwucylindrowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 1004 cm³, rozwijający moc 18 KM (13 kW) przy 2200 obr./min. Średnica cylindra wynosiła 80 mm, a skok tłoka 100 mm. Chłodzenie było cieczą, termosyfonowe, wspomagane wentylatorem. Skrzynia biegów była mechaniczna trzybiegowa.