Napęd przenoszony był za pomocą wału napędowego na tylną oś, bez mechanizmu różnicowego. Samochód miał mechaniczne hamulce bębnowe tylko na tylne koła. W podstawowej wersji były koła tarczowe z oponami balonowymi o wymiarach 730 x 130. Silnik wyposażony był w rozrusznik elektryczny, a instalacja elektryczna miała napięcie 6 V. Prędkość maksymalna wynosiła 80 km/h, a średnie zużycie paliwa: 10–11 l/100 km.
thumb|Z 18 torpedo ze sztywnym dachem Nadwozia były z blachy na szkielecie drewnianym. W najtańszej wersji samochód miał czteroosobowe otwarte nadwozie torpedo, z podnoszonym dachem i zakładanymi boczkami z oknami celuloidowymi. W odmianie tej można było zamontować zamkniętą nadstawkę ze sztywnym dachem, pokrytym sztuczną skórą. Droższą wersją był zamknięty sedan, z odsuwanymi bocznymi oknami. Wyposażenie było dość ubogie. Obie odmiany fabryczne miały początkowo tylko pojedyncze drzwi po lewej stronie (kierownica była po prawej stronie z uwagi na ruch lewostronny), a lewy przedni fotel był składany w celu dostępu na tył. Najdroższą wersją był sportowy roadster, dwu- lub trzyosobowy, wyróżniający się lepszym wyposażeniem, w tym kołami szprychowymi Rudge-Whitworth. Później pojawiły się inne odmiany: 2- i 4-drzwiowe faetony (torpedo), 2- i 4-drzwiowe sedany i 4-drzwiowy landaulet.