Orpant – w stroju cieszyńskim był nazywany napierśnikiem, podpierśnikiem lub przodkiem (z racji jego umiejscowienia) i składał się z czterech ogniowkowych łańcuszków. Do najdłuższego łańcuszka były przymocowane trzy kolejne łańcuszki zawieszone jak festony i zdobiony przez trzy filigranowe rozety oraz owalne wisiorki przymocowane do poszczególnych ogniw łańcuszków.
Klamra – dwuczęściowy, ozdobny element noszony do kobiecych kaftanów, wykonywany metodą odlewania, wytłaczania oraz filigranu. W tej ostatniej technice klamry często były złocone, a ich kształt był kolisty owalny, prostokątny, kwadratowy lub romboidalny. Klamry – ze względu na podobieństwo do hoczków, bywały na nie przerabiane i wyszły z powszechnego użycia po I wojnie światowej.
Najcenniejszą częścią biżuterii cieszyńskiej był pas. Początkowo wykonywano go z płytek o bogatej ornamentyce, odlewanych lub wytłaczanych. Pod koniec XIX w. płytki te zaczęto zastępować dużymi filigranowymi rozetami, połączonymi licznymi łańcuszkami, z których wykonane były także elementy zwisające półokrągło.