W sierpniu 1915 wstąpił do batalionu warszawskiego POW, z którym wymaszerował do I Brygady Legionów Polskich. Do grudnia tego roku służył w 5 pułk piechoty, po czym został skierowany do działalności konspiracyjnej w szeregach Polskiej Organizacji Wojskowej. Do listopada 1917 był komendantem obwodu sierpeckiego w Okręgu VI POW, następnie instruktorem Szkoły Podoficerskiej Obwodu Ia POW. Od 1 listopada 1918 pełnił funkcję komendanta Oddziałów Kurierskich przy Komendzie Naczelnej III POW, a od 15 grudnia tego roku kierownika wywiadu przy XI Okręgu POW i komendanta Obwodu Wilno POW.
Uczestniczył w walkach o Wilno stoczonych przez polskie ochotnicze oddziały samoobrony wileńskiej, po zakończeniu walk został awansowany na stopień sierżanta. W styczniu 1919 otrzymał funkcję dowódcy plutonu 1 kompanii mińskiego pułku strzelców (późniejszego 86 pułku piechoty). Brał udział w walkach, odznaczył się podczas obrony Słonima, za co awansowano go do stopnia podchorążego. Od 3 lipca do 1 listopada 1919 był uczniem 15. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie. 9 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 podporucznikiemDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4149.. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami.