Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 86 pp. W 1921 w Wilnie zdał eksternistycznie egzamin dojrzałości. W październiku 1922 został odkomenderowany do Oficerskiej Szkoły Topografów w charakterze słuchacza. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 416. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 stycznia 1925 został przydzielony do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie na stanowisko wykładowcy terenoznawstwa. W listopadzie 1925 został przeniesiony do korpusu oficerów geografów z równoczesnym wcieleniem do Wojskowego Instytutu Geograficznego i pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 1 marca 1926 został przydzielony ze Szkoły Podchorążych Piechoty do WIG. W sierpniu tego roku został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z równoczesnym wcieleniem do 57 pułku piechoty w Poznaniu. 2 listopada 1927, po „złożeniu egzaminu wstępnego z dobrym postępem i odbyciu przepisanego stażu liniowego”, został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na kurs 1927/29 z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów piechoty.