Waza grecka – naczynie ceramiczne wytwarzane poprzez odciskanie w formie lub wytaczanie na kole garncarskim. Wazy greckie były wytwarzane od końca II tysiąclecia p.n.e. do III w. p.n.e. na obszarach Grecji kontynentalnej, wyspiarskiej, na wybrzeżu Azji Mniejszej, na Sycylii oraz w południowej Italii.
Funkcja mały|Waza dipylońska Greckie wazy pełniły różne funkcje, a co za tym idzie, ich kształty były różnorodne. Można wyróżnić kilkadziesiąt kształtów wypalanych naczyń. Służyły one w gospodarstwach domowych, przechowywano w nich różne produkty, takie jak wino, oliwa, woda, mleko, zboże. Wazy greckie były również wręczane jako nagrody dla zwycięzców igrzysk olimpijskich. Monumentalne wazy, których wysokość osiągała nawet dwa metry, pełniły funkcję cmentarnych nagrobków (funkcja sepulkralna). Do tego typu naczyń należały m.in. wazy dipylońskie, których nazwa pochodzi od Bramy Dipylońskiej, przy której znaleziono większość waz. Brama Dipylońska znajdowała się w pobliżu ateńskiej nekropolii.