Naczynia z wypalanej gliny pokrywane malowidłami towarzyszyły Grekom w życiu codziennym. Pełniły rodzaj ogólnodostępnej sztuki. Dzięki konkurencji występującej między wieloma funkcjonującymi wówczas warsztatami rzemieślników-garncarzy, greckie wyroby ceramiczne szybko osiągnęły najwyższy poziom artystyczny. Malarstwo ceramiczne opowiadało natomiast o obyczajach Greków. Przedstawiało formy zabaw i gier, ukazywało szczegóły ubioru, sprzęty domowe oraz rzemiosło wojenne.
W zależności od przeznaczenia można wyróżnić kilka najpopularniejszych rodzajów waz używanych w starożytnej Grecji:
amfora – naczynie, w którym przechowywano wino i oliwę, krater – naczynie, w którym mieszano wino i wodę, hydria – naczynie służące do przenoszenia oraz nalewania wody, pyksis – naczynie w kształcie puszki, w którym przechowywano zioła lub drogocenne przedmioty, kyliks – kielich, lekyt – naczynie na oliwę i substancje zapachowe które wykorzystywano podczas czynności toaletowych;