Claude Le Jay SJ (ur. w 1504 w Vulliens, zm. 6 sierpnia 1552 w Wiedniu) – sabaudzki prezbiter rzymskokatolicki, współzałożyciel Towarzystwa Jezusowego, jeden z pierwszych towarzyszy Ignacego Loyoli.
Życiorys Urodził się najprawdopodobniej w 1504 roku w Vulliens. Początkową naukę pobierał pod kierunkiem wuja, który był księdzem w pobliskiej parafii. Następnie uczył się w Villaret, gdzie poznał Piotra Fabera. Po ukończeniu studiów teologicznych, przyjął święcenia kapłańskie 28 marca 1528 roku w Genewie. W październiku 1534 roku, za namową Fabera, wyjechał do Paryża, by studiować na tamtejszym uniwersytecie. W ciągu roku odprawił „Ćwiczenia duchowne”, uzyskał stopień bakałarza na Collège Sainte-Barbe, a 15 sierpnia 1535 roku złożył pierwsze śluby posłuszeństwa, czystości i ubóstwa. W październiku 1536 roku uzyskał tytuł magistra, a miesiąc później udał się do Wenecji, skąd miał wyruszyć ze swoimi towarzyszami do Ziemi Świętej.