Jednoczęściowe spodnie i buty wykonane z wodoodpornej tkaniny, czerwonoarmista mocował na sobie za pomocą paska i dwóch szelek. Pas wypornościowy uszyty z wodoodpornej tkaniny, wypełniony był lekkim, pływającym materiałem, najczęściej słomą. Aby utrzymywać się na wodzie, żołnierz ubrany w strój, musiał przez cały czas przebywać w pozycji wyprostowanej i poruszać prawą ręką i lewą nogą lub lewą ręką i prawą nogą, jednocześnie. Drewniane wiosła służyły do przyspieszenia ruchu czerwonoarmisty w wodzie. Istniała też możliwość przechodzenia przeszkody wodnej bez pasa wypornościowego, ale tylko do głębokości 1,2 metra. Aby założyć strój, należało najpierw zdjąć karabin i plecak, następnie założyć spodnie, zapinając pasek i szelki, następnie założyć pas wypornościowy i umocować go paskami na ramionach i między nogami. Po założeniu stroju żołnierz zakładał plecak i brał karabin „za plecy”. Podczas przemieszczania się na lądzie, spakowany strój noszony był na plecach.