thumb|200px|Bulwar Filadelfijski w Toruniu po przejściu fali kulminacyjnej podczas powodzi w 2010 roku Powodzie w Toruniu – charakterystyka występowania powodzi w dziejach Torunia, wywoływanych przez podnoszenie się poziomu wody w Wiśle.
Toruń jest największym miastem na ziemi chełmińskiej położonym nad Wisłą. W związku z nieprowadzeniem systematycznych pomiarów z użyciem zobiektywizowanych skal, informacje o powodziach i innych zjawiskach meteorologicznych i klimatycznych panujących w Toruniu do końca XVIII wieku są niepełne. Podstawowym źródłem informacji o powodziach w XVI, XVII i XVIII wieku są narracyjne kroniki miejskie. Systematyczne pomiary stanu wody w Wiśle zaczęto prowadzić po 1760 roku.
Historia Toruń od samego początku mierzył się z powodziami. Częste powodzie w latach 1233–1236 zmusiły zakon krzyżacki do przeniesienia osady ze Starego Torunia do dzisiejszej lokalizacji. Według szacunków historyka Piotra Olińskiego w wiekach XV-XVIII na obszarze ziemi chełmińskiej doszło do kilkudziesięciu powodzi, z czego kilkanaście z nich miało duży zasięg.