W Anglii co niektórzy ministrowie błagają królową o zbudowanie floty, wobec czego ona się waha, gdyż chce oszczędzić dochody poddanych. María zostaje przyjęta jako jedna z jej dam dworu, lecz jej stryj podczas audiencji skarży się na sposób, w jaki go potraktowano. Elżbieta publicznie gani Sokoły morskie, w tym Thorpe’a, za ich nieuzasadnione działania i narażanie pokojowych stosunków z Hiszpanią. Później, w swym prywatnym apartamencie Elżbieta akceptuje proponowany przez Thorpe’a plan lądowego przejęcia skarbów z hiszpańskich kolonii w Ameryce by sfinansować wzmocnienie obrony, choć obawia się reakcji Filipa II.
Tymczasem u Maríi niechęć do Thorpe’a łagodnieje i zaczyna się w nim zakochiwać. Wyznaje mu, że jej matka jest Angielką. Podejrzliwy lord Wolfingham, jeden z ministrów królowej i tajny kolaborant Filipa II, wysyła szpiega, aby spróbował odkryć, dokąd naprawdę zmierza „Albatros", oficjalnie płynący do . Podczas wizyty u kartografa odpowiedzialnego za sporządzenie map na potrzeby kolejnej podróży „Albatrosa", don Álvarez i lord Wolfingham ustalają, że płynie on w kierunku Przesmyku Panamskiego i nakazują Lópezowi, kapitanowi „Eulalii", aby popłynął naprzód i przygotował zasadzkę.