Według danych z 2012 roku, najszybciej rozwijającymi się rynkami mikronawadniania (w tym kroplowego) były Chiny i Indie, a na świecie metodami tego typu nawadniano łącznie ponad 10 milionów hektarów. Stanowiło to jednak mniej niż 4% całkowitej powierzchni nawadnianej globalnie. W tym samym okresie światowym liderem rynku była izraelska firma (utrzymywała pozycję lidera także w 2018 roku), a drugie miejsce zajmowała indyjska firma Jain Irrigation. W 2017 r. firma Rivulis przejęła Eurodrip i stała się drugim co do wielkości producentem systemów nawadniania na świecie. W 2023 roku zaledwie 3% rolników na świecie stosowało nawadnianie kroplowe.
Historia Starożytne Chiny Metody o zasadzie zbliżonej do mikronawodnienia znane były już w starożytności. W dziele , napisanym w Chinach w I wieku p.n.e., opisano metodę zakopywania nieglazurowanych naczyń glinianych (znanych czasem jako Ollas) wypełnionych wodą, która stopniowo przesiąkała do gleby.
Rozwój współczesny Rury podziemne Nowoczesne nawadnianie kroplowe zaczęto rozwijać w Niemczech w latach 60. XIX wieku, kiedy badacze zaczęli eksperymentować z systemami nawadniania podpowierzchniowego przy użyciu rur ceramicznych z gliny i tkanin przepuszczających wodę stosując je w celu równoczesnego nawadniania i odwadniania.