Rury perforowane W latach 20. XX wieku rozszerzono badania nad zastosowaniem perforowanych rur w systemach nawadniania kroplowego.

Tworzywa sztuczne Wykorzystanie tworzyw sztucznych do magazynowania i dystrybucji wody w nawadnianiu kroplowym zostało opracowane w Australii przez Hannisa Thilla.

Kroplownik z tworzywa sztucznego, trickle irrigation Dalszy rozwój nastąpił po upowszechnieniu tworzyw sztucznych po II wojnie światowej. Kluczowe prace w tym obszarze prowadzono m.in. w Izraelu, gdzie inżynier Simcha Blass i jego syn Yeshayahu wraz z zespołem opracowali metodę wykorzystania plastikowego kroplownika — udoskonalili koncepcję emitera o odpowiednio zaprojektowanej ścieżce przepływu, zapobiegającej zapychaniu się otworów. Zamiast uwalniać wodę przez drobne otwory łatwo blokowane przez zanieczyszczenia, zdecydowano się na większe i dłuższe kanały zwalniające przepływ wody dzięki zjawisku tarcia wewnątrz emitera. Pierwszy system eksperymentalny tego typu został zainstalowany w 1959 roku przez Blassa, który w 1964 roku nawiązał współpracę z Kibucem Hatzerim w celu utworzenia firmy Netafim. Razem opracowali i opatentowali pierwszy praktyczny nawierzchniowy kroplownik do nawadniania. System ten zwiększył także efektywność stosowania nawozów.