Warszawa 1933.:
uspołecznienia ludności wiejskiej, szerzenia oświaty i podnoszenia kultury wsi, doskonalenie produkcji przetwórstwa oraz usprawnienie organizacji zbytu, popieranie właściwych form finansowania gospodarczych potrzeb wsi i odpowiednich form oszczędności.
Dla wypełnienia tych celów Związek:
podejmował i centralizował prace zmierzające do obrony ogólnych interesów gospodarczych rolnictwa, koordynował działania swoich członków i przystosowywał do ogólnych potrzeb rolnictwa, podejmował na wniosek odpowiednie sekcji konkretne prace w dziedzinach objętych działalnością poszczególnych członków, reprezentował w życiu wewnętrznym kraju opinie i interesy izb i organizacji rolniczych, reprezentował rolnictwo polskie w międzynarodowych organizacjach i instytucjach rolniczych.
Związek tworzyli:
członkowie rzeczywiści, członkowie zwyczajni, członkowie nadzwyczajni, członkowie korespondenci.
Rzeczywistymi członkami Związki były izby rolnicze, których odrębne prawa i obowiązki jako instytucje prawa publicznego, określały ustawy i statuty.
Zwyczajni członkowie organizacji ogólnorolniczych, których terenem działania było co najmniej jedno województwo.
Nadzwyczajni członkowie wywodzili się spośród organizacji specjalistycznych, organizacji o charakterze spółdzielczym i inne.