Oba budynki spłonęły w pożarze z 1738 roku. Wiadomo, że były podpiwniczone oraz wyposażone w sklepione izby na parterze, wykorzystywane do celów handlowych. Należały do tarnowskich mieszczan: Boguckiego oraz Jasikowskiego. Zniszczone obiekty odbudowano w II poł. XVIII wieku – na pewno przed 1796 rokiem. W wyniku robót scalono je w jedną, większą kamienicę. W tym celu zabudowano pustą przestrzeń pozostałą między nimi. W ramach prac przypuszczalnie nadbudowano także nowe piętro, a w podwórzu wybudowano trzy oficyny – dwie boczne (wschodnią i zachodnią) oraz jedną tylną, postawioną przy południowej granicy działki.
W 1814 roku budynek uległ znacznemu uszkodzeniu w wyniku pożaru miasta. Całkowicie spłonęły dwie oficyny, zachowała się tylko jedna – murowana, zachodnia. Między 1816 a 1848 rokiem przebudowie poddano wnętrze kamienicy oraz odbudowano, już w murowanej formie, jej oficyny. Prace te prawdopodobnie prowadzono równocześnie. W II poł. XIX wieku wnętrze obiektu zyskało ponadto dekorację malarską.
Około 1816 roku właścicielem budynku był Jan Grösser. W latach 1850–1880 jego nieznana część należała do kilku rodzin żydowskich, w tym Osterwailów, Lesserów oraz Blonderów. W 1884 roku obiekt wymieniono jako własność Altera Spiegla.