W 1921 roku kamienica powtórnie należała do rodziny Lesserów. Wtedy też orzeczono jej bardzo zły (fatalny) stan techniczny. Rok później kolejny właściciel, Ozjasz Bleiweiss, zapoczątkował serię jej gruntownych remontów. Najpierw robotom poddano główny budynek, gdzie w sieni zastąpiono dotychczasowe sklepienia stropem Kleina. Następnie, w latach 1931–1932, cały obiekt – łącznie z oficynami – został gruntownie przebudowany. Zmiany były szeroko zakrojone: nadbudowano drugie piętro oraz, według projektu Edwarda Okonia, uformowano elewację, zachowaną w swej formie do dzisiaj. Pracami w oficynach kierował natomiast Maksymilian Einhorn.
W dwudziestoleciu międzywojennym budynek spełniał funkcję mieszkalno-handlową; znajdowały się w nim sklepy oraz mieszkania czynszowe. Ponadto w 1928 roku swoją siedzibę miało tu stowarzyszenie Chewre Szamiri Lobokier.
Od II wojny światowej do współczesności 12 marca 1958 roku kamienica stała się własnością Skarbu Państwa. W 1962 roku wykonano remont jej elewacji.