mały|Konstancja Skirmuntt (fotografia z lat 30. XX wieku) Konstancja Skirmuntt, także Skirmunt, Skirmunttówna (ur. w 1851 w Kołodnie na Polesiu, zm. 23 stycznia 1934 w Pińsku) – polsko-litewska popularyzatorka historii i publicystka.
Życiorys Córka Aleksandra i Heleny. Uczyła się w domu oraz na pensji w Kaliszu. W latach 1869–1874 towarzyszyła matce, która po zesłaniu osiedliła się na Krymie. W 1874 zamieszkała w Pińsku. Jej pierwsza książka, pod tytułem Dzieje Litwy opowiedziane w zarysie, została przetłumaczona na litewski i francuski. Postulowała dopuszczenie kobiet do samorządów. Była aktywną publicystką, między innymi „Kraju” i . Krytykowała zarówno przebieg reformy rolnej na Litwie, jak i politykę Polski w odniesieniu do mniejszości narodowych.
Wspólnie z Józefą Kurzeniewską ocaliła od zniszczenia, a następnie odnowiła kościół w Horodyszczu. W 1910 wraz z Marianem Zdziechowskim zaangażowała się w próbę sprowadzenia delegacji litewskiej na obchody 500-lecia bitwy pod Grunwaldem, co się nie udało.