mały|Nagrobek Konstancji Skirmuntt na cmentarzu w Pińsku Konstancja Skirmuntt zaliczała się do tzw. krajowców, którzy, odwołując się do tradycji Rzeczypospolitej Obojga Narodów, przeciwstawiali się dziewiętnastowiecznemu wzrostowi nacjonalizmu na Litwie – zarówno polskiego, jak i litewskiego. Jej zdaniem język nie powinien być przyczyną podziałów; należało raczej « wyrzec się nacjonalistycznego samouwielbienia ». We wspomnieniu pośmiertnym napisano o niej: « Nie rozdzielała dwóch narodów – nie mogła nawet zrozumieć, jak można przepołowić odwieczny herb Rzeczypospolitej ». Jej ojczystym językiem był polski, natomiast sama uważała się za Litwinkę (gente Lithuana, natione Lithuana).
Otrzymała doktorat honoris causa Uniwersytetu Witolda w Kownie. Była odznaczona orderem papieskim Pro Ecclesia et Pontifice.
Wybrane publikacje
Dzieje Litwy tłumaczenie francuskie: Histoire de la Lithuanie tłumaczenie litewskie: Trumpai išpasakota Lietuvos istorija Nad Niemnem i Bałtykiem I. W zaraniu dziejów II. Podania. Czasy przed-Mendogowe. Dzieje starożytnych Prus III.