Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości biskup Henryk Przeździecki przekreślił decyzję zaborcy i dekretem z 14 stycznia 1924 wprowadził ponownie karmelitów do ich klasztoru. Przekazanie budowli zakonnikom odbyło się 27 kwietnia 1924. Pierwszym przeorem i jednocześnie proboszczem został ojciec Rajmund Goląka, a następnym ojciec Gabriel Wielgus. Podczas okupacji niemieckiej klasztor działał, ale gestapo aresztowało ojca Gierszewskiego, natomiast ojciec Apolinary Roman zmarł podczas epidemii tyfusu.
W latach 80. XX wieku parafia liczyła około 4500 wiernych. Pracowało tam wówczas dwóch ojców i jeden brat.
Kościół W 1548 kaplicę we wsi postawił Hieronim Rusiecki. Była ona świątynią filialną ufundowanego przezeń w 1545 kościoła parafialnego w Adamowie. Lokalna legenda podaje, że w 1548 objawiła się w tym miejscu Matka Boża bardzo religijnej Barbarze, domagając się wystawienia w tym miejscu przez dziedzica kaplicy maryjnej.