Paschase Broët SJ (ur. ok. 1500 w Bertrancourt, zm. 14 września 1562 w Paryżu) – francuski prezbiter rzymskokatolicki, współzałożyciel Towarzystwa Jezusowego, jeden z pierwszych towarzyszy Ignacego Loyoli.
Życiorys Urodził się około 1500 roku w Bertrancourt, jako jedno z pięciorga dzieci w rolniczej rodzinie. 12 marca 1524 roku przyjął święcenia kapłańskie i przez następne 8 lat pozostał w Pikardii. Na przełomie 1532 i 1533 roku wyjechał, by studiować filozofię na Collège de Calvi Uniwersytetu Paryskiego. 14 marca 1536 roku otrzymał tytuł licencjata, a jakiś czas później także magistra. Pod przewodnictwem Piotra Fabera odprawił „Ćwiczenia duchowne”, a 15 sierpnia 1536 roku w Montmartre, wraz z Jeanem Codure’em, złożył pierwsze śluby posłuszeństwa, czystości i ubóstwa. W 1537 roku udał się do Wenecji, skąd miał wyruszyć ze swoimi towarzyszami do Ziemi Świętej. Czekając na statek, przyszli jezuici postanowili zająć się posługą apostolską, a w marcu 1537 roku udali się do Rzymu, by spotkać się z Pawłem III. Po spotkaniu z papieżem Broët wraz z Nicolásem Bobadillą udali się do Werony, a następnie z Alfonso Salmerónem do Sieny. Tam, początkowo zostali przeegzaminowani z teologii przez arcybiskupa, a następnie umożliwiono im nauczanie i wygłaszanie kazań.