Susan do trumny ubrała ciało zmarłej przyjaciółki we flanelową suknię, układając również kwiaty: cypripedium i fiołki przy szyi jako symbole wierności, a dwa kwiaty heliotropu na rękach jako symbol poświęcenia. Napisała też nekrolog-wspomnienie zmarłej, które najpierw ukazało się 18 maja 1886 w „Springfield Republican”, a potem stanowiło część wstępu (autorstwa Mabel Loomis Todd) do drugiego tomu Poezji wydanych w 1891 roku.
Zgodnie z wolą poetki, jej biała trumna nie była wieziona, ale niesiona przez łąkę pełną jaskrów aż na lokalny cmentarz West Cemetery przy Triangle Street.
Twórczość Pisać wiersze zaczęła około 30. roku życia. W 1862, w odpowiedzi na zamieszczony w „Atlantic Monthly” tekst pt. „List do Młodego Autora”, wysłała cztery wiersze wraz z listem do redaktora Thomasa Wentwortha Higginsona. Ten odmówił druku utworów ze względu na ich nowatorską formę, jednak przez wiele lat korespondował z autorką i doradzał jej w sprawach poezji. Spotkali się po siedmiu latach korespondencji, w 1869, kiedy Higginson przybył do domu poetki. Kolejny i ostatni raz widzieli się w 1873. Nieautoryzowane wiersze drukował Samuel Bowles w „Springfield Daily Republican”.