Empora południowa została zastąpiona manécanterie, czyli kościelnej szkole śpiewu.
W połowie XVI wieku dziedziniec przeznaczono na cmentarz.
W latach 1770–1771 kapituła przebudowała szkołę śpiewu i wybudowała sklepioną piwnicę pod dziedzińcem, aby przenieść tam cmentarz, prace prowadzono pod kierunkiem architekta Degérando. Rekonstrukcje z XIX wieku zatarły wszelkie ślady tego zespołu, być może z wyjątkiem podziemnego cmentarza.
Kościół klasztoru zbudowany jest wzdłuż empory południowej krużganka i zorientowany w kierunku wschód-zachód. Jego surowość i wielkość odzwierciedlają ducha prostoty franciszkanów. Kościół gościł braci i świeckich w dwóch przestrzeniach dawniej oddzielonych lektorium (którego już nie ma). XVIII wieczne ramy były dawniej ukryte pod panelowym sufitem. Zachował się drewniany fragment schodów wiodących z krużganka na poddasze. Kościół posiada dwie boczne kaplice od południa.
Malowidła ścienne z XV w .odnawiano od 1989 r. Malowidło prymitywne z XIV wieku przedstawia dekorację roślinną w oprawie imitującej kamienną ścianę, w XV i XVI w. dodano motywy figuratywne .
Przypisy
Kategoria:Departament Loara