W 1262 r. działająca w ramach Alþingi Rada Prawa, w niepełnym składzie, przyjęła z inicjatywy Gizurra Þorvaldssona jednostronny akt, zwany później „Przymierzem Gizurra” (Gizurarsáttmáli). Przyrzeczono w nim ziemię, ludzi i podatek po wsze czasy królowi Norwegii na takich warunkach, jakie w nim postawiono. Odbiorcą tego aktu lub jego drugą stronę był Hallvarðr Złoty But (reprezentanta norweskiego króla)Maciej Koszowski, Historia Islandii w perspektywie polityczno-socjologiczno-prawnej ze szczególnym uwzględnieniem czasów średniowiecznej libertariańskiej islandzkiej Republiki, Instytut Naukowo-Wydawniczy „Spatium” sp. z o.o.: Inowrocaław 2026, s. 202..
Po utracie niepodległości przez Islandię w latach 1262-1264 Alþingi nie został pozbawiony funkcji sądowniczej, zachowując też w znacznej mierze kompetencje prawodawcze. Podstawą prawną dla nich był fragment Przymierza Gizurra, w jakim była mowa o zachowaniu w mocy islandzkich prawMaciej Koszowski, Historia Islandii w perspektywie polityczno-socjologiczno-prawnej ze szczególnym uwzględnieniem czasów średniowiecznej libertariańskiej islandzkiej Republiki, Instytut Naukowo-Wydawniczy „Spatium” sp. z o.o.: Inowrocaław 2026, s. 202.. Działający teraz nie pod przewodnictwem Mówcy Prawa, lecz pod przewodnictwem przedstawicieli/oficerów