Eutrichapion melancholicum – gatunek chrząszcza z rodziny pędrusiowatych i podrodziny Apioninae. Zamieszkuje Europę i zachód Azji. Żeruje na groszkach.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1864 roku przez Josepha A. Wenckera na łamach „L'Abeille” pod nazwą Apion melancholicum. W 1990 roku wyznaczony został przez Miguela A. Alonsa-Zarazagę gatunkiem typowym nowego podrodzaju Phalacrolobus w obrębie rodzaju Eutrichapion.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 2 do 2,6 mm, bardziej przysadzistym niż u E. ervi. Oskórek wierzchu i spodu ciała jest niezbyt gęsto, ale wyraźnie porośnięty białawymi włoskami (włosowatymi łuskami); pod oczami występują łatki gęstych, długich, odstających włosków (rzęs).
Głowa jest czarna, szersza niż u E. ervi, zwłaszcza w przypadku samca. Ryjek jest grubszy niż u E. ervi, walcowaty. U samca jest on krótszy niż głowa i przedplecze razem wzięte, niemal wyprostowany, aż po wierzchołek owłosiony i gęsto punktowany, u samicy zaś w przybliżeniu tak długi jak głowa i przedplecze razem mierzone, nieznacznie zakrzywiony, o półtorakrotnie dłuższym i wyraźnie węższym od części tylnej, delikatnie punktowanym odcinku wierzchołkowym w okolicy nasad czułków matowym, a na szczycie połyskującym. Czułki są czarne z nasadą trzonka brunatnie lub brunatnoczerwono rozjaśnioną.