Długość trzonka jest mniejsza od szerokości podstawy ryjka.
Przedplecze jest czarne, szersze niż u E. ervi. Pokrywy są matowo czarne lub lekko połyskujące stalowo, krótko-jajowate, wyraźnie ku tyłowi rozszerzone, o długości mniejszej niż półtorakrotność szerokości i wyraźnie rozwiniętych barkach. Zapiersie u samca ma umieszczony tuż za połową długości, tępy guzek. Odnóża w całości ubarwione są czarno. Wszystkie pazurki dysponują ząbkiem u nasady.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla suche łąki, widne lasy, zarośla, nieużytki i pola. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są monofagicznymi fitofagami bobowatych z rodzaju groszek. Stwierdzono ich żerowanie na groszkach: bulwiastym, leśnym, łąkowym, szerokolistnym i wiosennym.
Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się od maja lub czerwca do września. Jaja składane są przez samicę do pąków kwiatowych. W otwartym kwiecie żeruje pojedyncza larwa, wyjadając tkanki słupka i nie prowadząc do deformacji organu. Wyrośnięta larwa konstruuje w miejscu żerowania brunatny kokon i w nim się przepoczwarcza.