Masowe importowanie taniej żywności z kolonii doprowadziło do spadku cen żywności w Europie i spowodowało nieopłacalność uprawy ziemi w wielu regionach. Podobnie było z produkcją rzemieślniczą i przemysłową Europejczyków – przedsiębiorcy szybko doszli do wniosku, że bardziej niż eksport do kolonii opłaca się produkcja na miejscu, gdzie koszty były znacznie niższe. W rezultacie tanie wyroby, wytwarzane w koloniach, wkrótce zaczęły stanowić niebezpieczną konkurencję dla przemysłu europejskiego. Posiadanie kolonii było jednak kwestią prestiżu państw. Im większym imperium dysponowało państwo, tym większym cieszyło się uznaniem na arenie międzynarodowej. Toteż wielokrotnie państwa europejskie decydowały się na podboje bez względu na koszty.
Ważniejsze kolonie
Wielka Brytania
główne kolonie brytyjskie w XIX w.: Beczuana, Rodezja, Brytyjska Afryka Wschodnia, Sudan Anglo-Egipski, Egipt, Nigeria, Złote Wybrzeże, Sierra Leone, Gujana Brytyjska dominia brytyjskie: Australia, Nowa Zelandia, Południowa Afryka, Indie, Kanada
Francja
główne kolonie francuskie w XIX w.: Algieria, Francuska Afryka Zachodnia, Francuska Afryka Równikowa, Madagaskar, Gujana Francuska, Indochiny
Holandia
kolonie holenderskie w XIX w.: Holenderskie Indie Wschodnie, Gujana Holenderska
Włochy