Nabû-zēru-līšir (tłum. „Niech Nabu strzeże potomka”) – babiloński skryba żyjący w połowie VI w. p.n.e. Należał do wąskiego kręgu notariuszy królewskich oraz prawdopodobnie do środowiska nadwornych uczonych króla Nabonida. Uczestniczył w pracach wykopaliskowych w Agade.

Rodzina Nabû-zēru-līšir pochodził z rodziny o wysokiej pozycji społecznej zamieszkałej w Babilonie. Poprzez ojca, Itti-Marduk-balāṭu (tłum. „Z Mardukiem jest życie!”)Lista dokumentów dotyczących obrotu nieruchomościami z udziałem Itti-Marduk-balāṭu, zob. Prosobab, s.v. Itti-Marduk-balāṭu, of the Nabû-unnâ family (https://prosobab.leidenuniv.nl/individual/22367 [dostęp: 21.01.2025]). Por. również napisane przez niego wezwanie do złożenia przysięgi (BM.61352): M. Sandowicz, Oaths and Curses: A Study in Neo- and Late Babylonian Legal Formulary, s. 174–175., wywodził się z lokalnego rodu NabunnājaForma używana w literaturze przedmiotu. Alternatywną transkrypcją nazwy rodu jest forma Nabû-unnâ: Prosobab, s.v. Nabû-unnâ (https://prosobab.leidenuniv.nl/names.php?familynames=true [dostęp: 21.01.2025]).. Posiadał przynajmniej dwóch braci o imionach Marduk-bēl-usāti (tłum. „Marduk jest panem wsparcia!”) i Munaḫḫiš-Marduk (tłum. „Zapewniającym pomyślność jest Marduk”). Nabû-zēru-līšir doczekał się co najmniej trójki dzieci, synów noszących imiona: Libluṭ (tłum.