„Niech on żyje!”), Nabû-uṣur-napištu (tłum. „Nabu, strzeż życia!”) i Libūru (tłum. „Niech będzie mocny!”)F. Joannès, Un lettré néo-babylonien, s. 39–40.. Dwaj ostatni byli skrybami, tak samo jak ojciec i dziadekH.D. Baker, C. Wunsch, Neo-Babylonian Notaries and Their Use of Seals, s. 201–202, 211–212.. Syn Nabû-zēru-līšira, Libūru, przejął po nim pozycję notariuszaH.D. Baker, C. Wunsch, Neo-Babylonian Notaries and Their Use of Seals, s. 201–202.. Najpóźniejsze źródło, w którym pojawia się imię Libūru, datowane jest na 21. rok panowania króla perskiego Dariusza I, czyli 500 p.n.e.Lista dokumentów dotyczących obrotu nieruchomościami z udziałem Libūru: Prosobab, s.v. Libūru, son of Nabû-zēru-līšir, of the Nabû-unnâ family (https://prosobab.leidenuniv.nl/individual/1382 [dostęp: 21.01.2025]).
Notariusz królewski Aktywność zawodowa Nabû-zēru-līšira jest najlepiej poświadczona w prywatnych tekstach z BabilonuLista dokumentów dotyczących obrotu nieruchomościami z udziałem Nabû-zēru-līšira: Prosobab, s.v. Nabû-zēru-līšir, son of Itti-Marduk-balāṭu (https://prosobab.leidenuniv.nl/individual/8971 [dostęp: 21.01.2025]); główna edycja tekstów: C. Wunsch, Das Egibi Archiv. Band 1, passim; C. Wunsch, Das Egibi Archiv. Band 2, passim;