część Katowic) – mieszkał na terenie kolonii kopalni „Wujek”, a w grudniu 1918 roku wrócił do pracy na kopalni.
Był uczestnikiem powstań śląskich w latach 1919–1921.
Wystąpił z PPS i rozpoczął działalność w Związku Spartakusa, a od stycznia 1922 roku buł członkiem Komunistycznej Partii Robotniczej Polski – późniejszej Komunistycznej Partii Polski. Jako członek KPP był jednym z organizatorów strajków górniczych i robotniczych. Wchodził w skład kierownictwa Komitetu Okręgowego KPP oraz „Komitetu 21”. Po zwolnieniu z pracy na kopalni „Wujek” w 1934 roku dalej utrzymywał z kontakty z górnikami. Zorganizował tam strajk w 1936 roku. Jako korespondent Głosu Robotniczego, a później Wiadomości Robotniczych współpracował z Janem Kawalcem.
W okresie niemieckiej okupacji podczas II wojny światowej pracował jako kolejarz kolei wąskotorowej na terenie Katowic. Działał także w ruchu oporu. Wraz z Franciszkiem Rybką kierował na terenie Brynowa, Ligoty i Wełnowca działalnością Robotniczej Tajnej Organizacji Wojskowej. W 1942 roku był współorganizatorem i członkiem regionalnego Komitetu Obwodowego Polskiej Partii Robotniczej. Zorganizował komórkę partyjną kopalni „Wujek” i wraz z innymi członkami partii pomagał jeńcom sowieckim, organizując ucieczki oraz dostarczając żywność i ubiór.