Pierwszy z nich miał w swym składzie między innymi dwa bataliony piechoty zmotoryzowanej – w każdym dwie kompanie piechoty zmotoryzowanej, kompanię ckm oraz baterię artylerii przeciwpancernej i baterię artylerii przeciwlotniczej. Batalion szkolny pułku był w praktyce jego trzecim batalionem piechoty zmotoryzowanej. Skadrowany pułk zmechanizowany miał jeden batalion rozwinięty, a drugi skadrowany. Ponadto w jego „rozwiniętym” batalionie zmniejszono liczbę kompanii piechoty z trzech do dwóch. W batalionie szkolnym, zamiast dwóch kompanii, istniały tylko trzy plutony. W pułku zmechanizowanym dywizji pancernej, w batalionach piechoty zmotoryzowanej, dodatkowo włączono trzecią skadrowaną kompanię piechoty.
W marcu 1957 podjęto kolejne decyzje o zmniejszeniu liczebności Wojska Polskiego. W dywizji zmechanizowanej pozostały dwa rozwinięte pułki zmechanizowane. Każdy z nich składał się między innymi z trzech batalionów piechoty zmotoryzowanej. W „starych” batalionach piechoty zmotoryzowanej rozwiązano kompanię ckm i baterię artylerii tworząc w zamian kompanię wsparcia oraz włączając plutony ckm do kompanii piechoty zmotoryzowanej. Nowy batalion składał się z trzech kompanii piechoty, plutonu ckm i plutonu przeciwpancernego oraz kompanii wsparcia.