Wiosną 1951 dywizje zmechanizowane otrzymały nowe etaty. W pułku zmechanizowanym zmniejszono liczbę zasadniczych pododdziałów bojowych. W batalionach piechoty zmotoryzowanej we wszystkich kompaniach piechoty, moździerzy i ckm zredukowano liczbę plutonów z 3 do 2. W pułku czołgów średnich w miejsce batalionu artylerii pancernej wprowadzono batalion piechoty zmotoryzowanej składający się z trzech kompanii piechoty zmotoryzowanej, kompanii przeciwlotniczych karabinów maszynowych i baterii artylerii przeciwpancernej Późną jesienią 1954 zreorganizowano niektóre dywizje. W batalionach piechoty zmotoryzowanej, zamiast kompanii ckm wprowadzono baterię artylerii przeciwpancernej z plutonem armat i dwoma plutonami ciężkich granatników. Dodatkowym pododdziałem batalionu była bateria artylerii przeciwlotniczej. W kompaniach piechoty zmotoryzowanej, oprócz dwóch plutonów piechoty, wprowadzono pluton ckm.
W latach 1955–1960 dokonano znaczącej redukcji sił zbrojnych. Część dywizji zmechanizowanych przekształcono w dywizje pancerne. Dywizja zmechanizowana typu A posiadała dwa typy pułków zmechanizowanych: rozwinięty i skadrowany.