Za czasów dynastii Han pojawiły się naczynia z glazurą ołowiową, zaś stopniowa ewolucja protoporcelany doprowadziła do powstania pierwszej pełnowartościowej porcelany w chińskim rozumieniu tego słowa, która była wypalana w temperaturze do 1310 °C, a tym samym całkowicie zeszkliwiona, posiadała twarde ciało i wydawała rezonujący dźwięk przy uderzeniu. Pierwsza biała i przezroczysta porcelana powstała w VII wieku. W epoce Tang (618–907) rozwój kolorowych glazur doprowadził do powstania ceramiki „trójkolorowej” (sancai), która była masowo używana do kolorowania figurek i naczyń. Epoka Song (960–1279) jest uważana za okres największego rozkwitu chińskiej ceramiki. Doskonałość ówczesnych naczyń opiera się na wysokiej jakości czerepie i wspaniałej glazurze oraz pięknie formy.

thumb|Waza z obracającym się wewnątrz naczyniem i dekoracją z ośmiu trygramów, 1744. Narodowe Muzeum Pałacowe Epoka Yuan (1279–1368) była punktem zwrotnym w dziejach chińskiej ceramiki, wiązała się bowiem z przeniesieniem punktu ciężkości z produkcji monochromatycznych celadonów na ceramikę niebiesko-białą, podszkliwną czerwień oraz naczynia polichromowane. Garncarz z okresu Song używał przeważnie koła garncarskiego i ówczesna ceramika „bardziej dostosowała się do rodzaju materiału.