HMS Collingwood – pancernikiem typu St Vincent zbudowanym dla Royal Navy w pierwszej dekadzie wieku XX. Całe swoje istnienie był przydzielony do Home Fleet i Grand Fleet, oraz często służył jako okręt flagowy. Książę Albert (później znany jako król Jerzy VI) spędził kilka lat na pokładzie okrętu przed i podczas I wojny światowej. W bitwie pod Jutlandią w maju roku 1916 "Collingwood" znajdował się w środku linii bitewnej, pancernik podczas bitwy uszkodził lekko niemiecki krążownik liniowy. Poza tą bitwą i niejednoznaczną akcją z 19 sierpnia służba pancernika podczas wojny polegała zazwyczaj na rutynowych patrolach i szkoleniach na Morzu Północnym. Po wojnie jednostkę uznano za przestarzałą; został przeniesiony do rezerwy i używany jako okręt szkoleniowy, zanim został sprzedany na złom w 1922 roku.

Projekt oraz opis Projekt typu St Vincent wywodził się z poprzedniej typu Bellerophon. Różni się on np.: niewielkim wzrostem wielkości, pancerza i mocniejszych dział. Całkowita długość "Collingwooda" to 536 stóp, czyli 163,4 metry, szerokość to 84 stopy i 2 cale (25,7 m), zanurzenie równe 28 stóp (8,5 m). Wyporność standardowa pancernika to 19 700 długich ton (20 000 ton), pełna to 22 800 długich ton (23 200 ton) przy pełnym obciążeniu.