W czasie I wojny światowej powołany do Armii Cesarstwa Niemieckiego. W latach 1915–1918 był wojskowym kapelan szpitalnym w Szczecinie, gdzie m.in. opiekował się jeńcami polskimi. W 1919 roku był wikariuszem parafii w Karlsbadzie (późn. Karlowe Wary). Po wybuchu I powstania śląskiego 16 sierpnia 1919 roku wrócił do Janowa. Po upadku powstania na znak protestu przeciw ekspansji niemieckiej zawiesił razem z ks. Janem Śliwką na szybie wyciągowym kopalni „Giesche” (późn. Wieczorek) polską flagę. Był przez krótki czas w 1920 roku wikarym w Mariańskich Łaźniach, po czym włączył się w działalność propolską na Górnym Śląsku, m.in. udzielając pomocy materialnej powstańcom śląskim. Był także działaczem plebiscytowym.

W latach 1921–1922 uczył w szkole powszechnej w Janowie jako nauczyciel wszystkich przedmiotów. Potem przeniesiony został do Chorzowa, a w 1923 roku do Wodzisławia. Był założycielem Miejskiego Gimnazjum Komunalnego w Roździeniu powstałego w 1923 roku, a w latach 1926–1934 jego dyrektorem. Placówka ta działała w budynku przy późniejszej ulicy Brynicy 3 w Katowicach. Po likwidacji gimnazjum zamieszkał z rodziną siostry, a stypendia mszalne w całości przeznaczał dla bezrobotnych.