W 1930 roku został wiceprezesem w katowickim Zarządzie Powiatowym Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy. Ponadto działał m.in. w Komisji Oświatowej Związku Powstańców Śląskich, Związku Rezerwistów, Związku Obrony Kresów Zachodnich czy Lidze Morskiej i Kolonialnej.
Po wybuchu II wojny światowej opuścił Janów. W Będzinie został aresztowany i przesłuchiwany, po czym powrócił do Szopienic, gdzie zorganizował ruch oporu. 7 października 1941 roku został ponownie aresztowany przez Gestapo. Przebywał w więzieniach w Katowicach i Mysłowicach, skąd 13 grudnia 1941 roku trafił do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego KL Dachau – otrzymał numer obozowy 28882. Tam też zmarł 29 grudnia 1941 roku.
Odznaczenia Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi (1927) Złoty Krzyż Zasługi (1928) Gwiazda Górnośląska (1928) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości (1929) Medal Niepodległości (1931). Order Virtuti Militari
Upamiętnienie Ulica ks. dr. Wiktora Siwka w Katowicach, na terenie dzielnicy Dąbrówka Mała, Tablice pamiątkowe w kruchcie archikatedry Chrystusa Króla w Katowicach upamiętniająca zmarłych w latach 1939–1945 kapłanów diecezji katowickiej, w tym ks.