Jednakże ten kompleks szkolny po wojnie był zniszczony w ok. 40 proc. (suma działań wojennych i powojennej dewastacji). Dźwigające się z gruzów miasto nie miało pieniędzy na odremontowanie chociażby jednego skrzydła, nie mówiąc o odbudowie całego, pięknego i okazałego przed wojną gmachu szkoły. Dopiero w 1947 roku pozyskano 3 mln zł kredytu na pilną odbudowę tego gmachu szkolnego. Powiatowe Biuro Odbudowy rozpoczęło wówczas remont generalny jednego, najmniej zniszczonego skrzydła – „bloku nr 1”, jak je wówczas określono. Następnie szkoła była stopniowo przenoszona do tej nowej lokalizacji. W grudniu 1947 w nowym gmachu wyremontowane i użytkowane były już 4 sale lekcyjne, a 4 następne będące na ukończeniu planowano oddać 15 stycznia 1948 roku. Jednakże gazeta Życie Olsztyńskie w dniu 18 lutego 1949 donosiła, iż klas lekcyjnych w szkole jest tylko 6, a nauka odbywa się na dwie zmiany i kończy się o godzinie 17Życie Olsztyńskie : pismo ziemi warmińsko-mazurskiej, 18 lutego 1949, nr 48, Wyjaśnienie, s. 4Dariusz Lis Najstarsza szkoła w Braniewie. Historia Szkoły Podstawowej nr 1, IKAT. Dziennik Bałtycki, 21 marca 1997, s. 6H. Kurkowska Kiedy Braniewo podniesie się z gruzów?