Każda ze szkół posiadała swoje tradycje i swoje sukcesy. „Jedynka” chlubiła się wysokim poziomem nauczania, jej absolwenci mieli bardzo dobrą zdawalność do szkół średnich. „ Dwójka” szczyciła się tradycjami sportowymi i licznymi osiągnięciami na tym polu„To i owo o braniewskich podstawówkach”, wywiad z pełnomocnikiem do spraw oświaty Markiem Maludzińskim, Gazeta Braniewska, 7 lutego 1997 r., s. 3.

Ten podział dychotomiczny w latach 1952–1997 kompleksu szkolnego pozostawał odbiciem jej przedwojennego układu funkcjonalnego – Szkoła Podstawowa nr 1 zajmowała skrzydło przedwojennej ewangelickiej szkoły powszechnej, a Szkoła Podstawowa nr 2 katolickiej szkoły dla dziewczątBraniewo. Z kart historii, IKAT. Gazeta Braniewska, 8 maja 1998, s. 7.

Szkoła Podstawowa nr 6 (od 1997) Istnienie w okresie powojennym przez 45 lat dwóch szkół tego samego typu w jednym kompleksie było dziwnym tworem i pozostawało nieuzasadnione zarówno pod względem dydaktycznym, jak również ekonomicznym. Jednak do końca 1995 szkoły były zarządzane przez Kuratorium Oświaty i samorząd miał niewielki wpływ na funkcjonowanie szkół podstawowych. Od 1996 utrzymanie szkół przeszło jednak do kompetencji samorządów.