Witold Stanisław Rosołowski (ur. 10 kwietnia 1896 w Gródku Jagiellońskim, zm. w październiku 1943 w Warszawie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 10 kwietnia 1896 w Gródku Jagiellońskim, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Alojzego i Matyldy z Wojciechowskich. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Gródku. Był czynnym skautem i członkiem miejscowego oddziału Związku Strzeleckiego.
14 sierpnia 1914 jako uczeń klasy Vc wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu do VI batalionu I Brygady Legionów Polskich. Wziął udział we wszystkich walkach tego batalionu, który po reorganizacji oddziałów strzeleckich został włączony w skład 1 pułku piechoty. W kwietniu 1917 był odnotowany w 4 kompanii 1 pułku piechoty i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. 18 września tego roku, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do austriackiego 56 pułku piechoty i wysłany na front włoski. 18 marca 1918 nad Piawą został kontuzjowany (ogłuszony miną). Po wyleczeniu, jako niezdolny do służby frontowej, został przydzielony do szpitala w Portogruaro na stanowisko dowódcy oddziału malarycznego.