Siła i waleczność niedźwiedzia brunatnego były cenione wśród zwierząt cyrkowych starożytnego RzymuPastoureau 2007, s. 232.. Badano też zwyczaje tego zwierzęcia. W „Historii naturalnej” Pliniusza Starszego mowa jest o hibernacji, życiu niedźwiedzia zgodnie z rytmem pór roku, jego miłości do miodu, jego cechach antropomorficznych, a na koniec wspomniane jest, że „żadne zwierzę nie jest bardziej zdolne do czynienia zła”Gajusz Pliniusz Sekundus, Historia naturalna. T. 2, Antropologia i Zoologia. Ks. 8, tekst, wstęp, przekład i komentarz Ireneusz Mikołajczyk, Toruń : Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2019.. Niedźwiedź posłużył jako inspiracja dla licznych autorów bestiariuszy i encyklopedii średniowiecznych oraz renesansowych.
Grecka starożytność mały| Bogini Artemida jest ściśle powiązana z niedźwiedziem. Według Michela Pastoureau, choć autorzy mitologii greckiej nie wspominają bezpośrednio o swoich wierzeniach dotyczących niedźwiedzia, jest oczywiste, że to zwierzę miało szczególną symbolikę w starożytnej Grecji, o czym świadczą dowody zawarte w tekstach mitologicznych. Niedźwiedź nie był bogiem, lecz atrybutem niektórych bóstw.