W 1872 roku Remsen wrócił do Stanów Zjednoczonych i podjął pracę jako profesor chemii i fizyki na . Opublikowane przez niego książki, w tym tłumaczenie "Chemii organicznej" Friedricha Wöhlera oraz "Chemia teoretyczna" zwróciły uwagę Daniela Coita Gilmana, poszukującego kadry profesorskiej do tworzonego wówczas Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa. Remsen pracował tam jako profesor chemii (1876–1913) oraz dyrektor laboratorium chemicznego (1876–1908). W latach 1887-1901 pełnił funkcję sekretarza Rady Akademickiej, od 1901 do 1913 roku - prezydenta uniwersytetu .
Założył oraz redagował czasopismo American Chemical Journal, w nim opublikował m.in. odkryty wraz z Constantinem Fahlbergiem imid kwasu o-sulfobenzoesowego, znany pod nazwą handlową sacharyna .
Ira Remsen ożenił się w 1875 z Elizabeth H. Mallory, córką nowojorskiego kupca. Mieli dwóch synów: Ira Mallory Remsen (1876-1928) został malarzem i scenarzystą, a Charles M. Remsen - chirurgiem.
Wyróżnienia i nagrody Medal Priestleya (1923)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy chemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1927